LANDERD- Dinsdag ben ik met de wethouders naar de Phoenix geweest. Met onze projectleider die de bouwwerkzaamheden heeft begeleid, hebben we met het bestuur van de Dorpshuizen, het resultaat bewonderd. Er is een prachtige grote zaal bijgekomen, waar 5 biljarts staan. Bovendien zijn er 2 vergaderruimten bijgekomen en wat belangrijk is: door de verhuizing van de biljarts is de hoge muziekzaal weer vrij gekomen voor de muziekvereniging Concordia, de koren en andere muzikanten. Daardoor is een grote wens van de gebruikers werkelijkheid geworden. Het bouwbedrijf heeft goed werk geleverd en de medewerkers van de Phoenix maken de ruimten helemaal klaar voor gebruik. Wat opviel is dat de leden van het bestuur van de dorpshuizen zelf ook zeer actief meehelpen om alles weer op orde te brengen. Fijn dat deze mensen er zijn, want de dorpshuizen vervullen een belangrijke functie in onze kernen.

Woensdag ben ik op bezoek geweest bij Van der Ven, loonbedrijf in Zeeland. Een bedrijf dat is overgegaan van vader op de 2 zonen. Zij zijn met hun tijd meegegaan en hebben de zaak flink uitgebreid. Het is voor hun de kunst om als een klant belt, aan de vraag te voldoen, ook als er meerdere boeren gelijktijdig vragen om het gras direct naar binnen te halen of andere gewassen te behandelen of te oogsten. Ik was onder de indruk van de vele machines die hiervoor beschikbaar zijn en natuurlijk van de mensen die hiermee gedreven kunnen omgaan.

’s Middags was ik met vele ouders en opa’s en oma’s op bezoek bij het Inka kamp. Zo’n 460 kinderen hebben dankzij vele begeleiders èn de Stichting Jeugdbelangen Zeeland  fantastische dagen beleefd. Er was een verhaal dat 5 dagen lang de kinderen in spanning hield. Ik vond het best een spannende rode draad met tovenaars, een boze Geest en Bosjesmannen. Van diverse kinderen kreeg ik briefjes met de vraag of ik wilde helpen en een flesje rode nagellak wilde meenemen als ik langskwam. Op die manier kon er een toverdrank gemaakt worden. Natuurlijk heb ik die nagellak meegenomen.

Zondag was ik te gast bij de buurtvereniging De Stroat. De bewoners van de Pastoor van Winkelstraat en de Broksteeg vierden het zilveren jubileum van hun vereniging.

Zaterdagmiddag was er een mooi feest voor de jeugd geweest en ’s avonds voor de volwassenen.
Bijzonder is dat de vereniging een eigen muziekgezelschap heeft: De Stroatklinkers, zij zorgen altijd voor vrolijke muziek. In de feesttent kwamen zondagmiddag heel wat bewoners en oudbewoners naar de reünie. Het bestuur van de Stroat en de werkgroep reünie zagen dat hun initiatief een groot succes was. Verschillende mensen hadden elkaar in geen jaren gezien en waren blij verrast als ze elkaar herkenden.

Ter gelegenheid van het jubileum is er een boek gemaakt. Drie jaar is er gewerkt aan overzicht van de bewoners van De Stroat. Per huisnummer kan de geschiedenis nagelezen worden.
Het 1e exemplaar mocht ik overhandigen aan de oudste inwoner van De Stroat, mevrouw Van Rossum. Ze was blij verrast, maar had het toch wel verwacht.
Voor iedereen die belangstelling heeft voor de geschiedenis van
De Stroat is het boek een echte aanrader en ik heb waardering voor de schrijver en zij die hem geholpen hebben.