Elke week schrijft de gewezen horecaman over wat zich afspeelt in Landerd en de rest van wereld; geen echte column, maar “’n stukske” zoals de kastelein praatte met z’n stamgasten.
Reacties zijn van harte welkom op: Janopderadio@hotmail.com
DOOD&KERK
Er is weer ’s ophef over ’n pastoor.
Een pastoor die moeilijk doet over het begraven van mensen, die zelf het tijdstip en de manier van overlijden hebben gekozen.
Ik heb zelf ooit van dichtbij euthanasie van een, bestwel jonge, kennis mee mogen maken, en ik kan je vertellen dat het niet iets is wat je zomaar even doet.
De aard van zijn ziekte, het ontbreken van “naasten”, dus verzorgers, en de te verwachten manier van overlijden, waren voor hem aanleiding om het allemaal anders te doen.
Het idee van “om twee uur gebeurt het” , de dokter die binnenkomt en een infuus aanlegt, en het moment dat hij zegt “Laat maar komen”, dat zijn zaken die bij mij grote indruk hebben gemaakt. En toch heb ik dit specifieke geval goed kunnen begrijpen, hij bespaarde ook zijn beperkte omgeving heel veel ellende.
De bedoelde pastoor wil nu dat we allemaal letterlijk tot het gaatje gaan, en niet zelf mogen kiezen voor de manier waarop we willen hemelen, en het betreft hier geen oud pastoorke dat de wet uitvoert zoals hij dat 50 jaar geleden op het seminarie heeft geleerd, nee!
Een ex-leraar Frans, die dus midden in het leven heeft gestaan, en nu priester is, die hanteert de wet exact zoals Rome dat wil, we vergeten echter dat dit wel wetten zijn die nog steeds bestáán. In Rome willen ze dat hun priesters die ook zo uitvoeren !
We hebben al vaker van die gedoe-dingen met ons aller Kerk
gehad, denk daarbij maar ’s aan de muziek bij uitvaarten.
Ik heb de laatste week 2 dierbaren op jonge leeftijd verloren, en die kregen beiden een Rooms Katholieke uitvaart in de kerk en bij beiden hoorden we cd-muziek van Barbra Streisand en Susan Boyle, maar ook het Ave Maria in diverse uitvoeringen en Rowwen Heze.
Beide begrafenissen waren indrukwekkend, en de laatste, die van mijn neef, duurde bijna twee uren en toen moesten we nog naar het crematorium. Allemaal zeer eerbiedig en met grote zorg voorbereid.
Beide diensten werden geleid door zeer devote priesters of
pastors, bij beide diensten waren troostende woorden van de pastoors, en mijn neef had zelfs twee priesters.
Bij een van de diensten heb ik de pastor ontmoet, en natuurlijk heb ik hem gevraagd waarom hij wel de mechanische muziek toelaat in zijn kerk, zijn antwoord was heel duidelijk.
Hij zei dat het kerkelijk koortje bestaat uit 7 bejaarde dames en
4 oudere heren, en dat die behalve uitvaarten zingen ook nog moeten kaarten, sjoelen, kienen en fietsen, en bijna nooit een groter koor kunnen vormen dan 5 man/vrouw, en dat is geen kwaliteit.
Toen hij de mensen voor de uitvaart naar een zaal zag uitwijken, heeft hij besloten om het roer om te gooien, hij kiest nu samen met de familie de muziek, en wil alles eerst gehoord en beoordeeld hebben.
Bovendien legt hij de familie uit dat er in de kerk ook mensen zijn die liever een koor hadden gehad, en vraagt hen om bij de
muziekkeuze daarmede rekening te houden, van Rowwen Heze mag bijvoorbeeld “D’n heiligen Antonius ” wel, maar “Bestel mar” liever niet.
Hij vindt het ook zijn taak om, zoals hij zei “De tent overeind te houden” , en de inkomsten van een uitvaart zijn erg welkom bij de exploitatie van het gebouw, dat de kerk ook is.
Maar zoals eerder gezegd, we moeten de zwarte piet niet bij de pastor of priester leggen, het is Rome die beslist, en Rome die de wetten oplegt, en alle priesters die wij zo aardig vinden, zijn eigenlijk allemaal zwaar in overtreding !
In de toekomst zullen dergelijk incidenten alleen maar toenemen, want sinds de roze carnavalsprins geen hostie kreeg, grijpt men ieder akkefietje aan om de kerk te tekkelen,
en of de kerk hier zelf iets aan kan doen, is nog maar de vraag.
In Rome zit de directie, en die bepaalt wat wel- en niet mag in hun Godshuizen!
Jan van As


