Elke week schrijft de gewezen horecaman over wat zich afspeelt in Landerd en de rest van wereld; geen echte column, maar  “’n stukske” zoals de kastelein praatte met z’n stamgasten.

Reacties zijn van harte welkom op:Janopderadio@hotmail.com

FAIR&LOLA

Afgelopen zondag had ik wederom de eer om bij de Maashorstfair als “Omroeper” te mogen fungeren, na de zo trieste verregende editie van vorig jaar, konden we het deze zondag, op ’n paar spettertjes na, helemaal droog houden, terwijl het in Uden en Zeeland pijpenstelen regende!

Dus weet ik nu dat de uitspraak van de boer ’s morgens helemaal klopt:

“Es Hollandse wolke bewege, dan kumt er echt ginne rege !” (en dan met Oss’ accent) en dat bewegen dat deden ze, want er stond ’n fraai briesje, maar ook daar kun je het voordeel van inzien, want als het waait dan
wapperen de vlaggen mooier, en zo heeft alles in het leven altijd een
positieve kant !

Ik verwonder me elk jaar weer over wat die boeren allemaal verzinnen om hun kostje veilig te stellen, want zolang wij met z’n allen bij Jumbo en C1000 in de rij staan voor de kiloknallers, krijgen zij niet genoeg betaald voor hun knorretjes.

Ook zondag kreeg ik weer zo’n afschuwelijk verhaal te horen van een jonge boer die in een depressie is geraakt omdat hij z’n enorme schulden niet kan aflossen.

Dan praat je dus over een man van 36 jaar, die nu ook nog ’s niet kan werken en zijn vrouw moet nu mensen inhuren en dat maakt de schuldenlast alleen maar groter!  Er is dan bijvoorbeeld geen geld voor een vakantie of nieuwe kleren voor de drie kinderen, terwijl de buitenwereld denkt dat hij schatrijk is met zijn enorme huis en die grote spiksplinternieuwe
varkensstallen. Zo’n jonge man schaamt zich voor dit alles, en de grote angst van de overbelaste vrouw en moeder is dat hij “domme dingen” gaat doen. Denk hier maar ’s over na als je weer ‘s boven die bak met kilo-
knallers hangt !

Maar bij de Maashorstfair zie je gelukkig ook heel veel positieve boeren, en – nogmaals – ze verzinnen in het gebied van de Maashorst echt
van alles, maar daardoor is de laatste 5 jaren de Maashorst wel steeds duidelijker op de Nederlandse kaart komen staan!

Ze hebben van alles, vergaderruimtes, zorgboerderijen, kaas, keramiek, wenskaart pimpen, wichelroede lopen, energetisch management,
mandala tekenen, oligotherapie, metaaldetectortocht, champignonworkshops, festivals, edelhertenfarm, ijsmakerij, kanotochten, solextochten, speelboerderijen, avonturenpad, seniorenzorgboerderij, boerengolf,
fotografie, sauna’s, wijngaarden, groepenaccommodatie, boerinnen high tea, fietsvakanties, huifkarren, molen bezichtigen, palingkwekerij, geiten aaien, koe knuffelen, glas in lood (!)  en uiteraard heel veel dieren,  en nóg veel meer.

Die boeren van de Maashorst zijn goed bezig !

We hadden ook nog een vreemd  incident met Lola.

Er werd een gevonden kind bij mij (de omroeper) gebracht, ze heette Lola en was haar moeder kwijt geraakt, deskundige moeders om mij heen schatten haar 3 à 4 jaar. Ze zag er schattig uit, had een pruillip, en  ‘n vingertje in haar mond en ze zei niks.

Kortom; zo’n kind vraagt om tederheid, en dat kreeg ze ook;  iets te
drinken, ’n ijsje, ’n snoepje en iedereen had met haar te doen.

Ze wilde echter haar naam (nog) niet zeggen, toen ze dat na een ver-
wennerij van 10 à 15 minuten uiteindelijk toch zei, en ik haar naam Lola wilde gaan afroepen, kwam er opeens een zeer boze mama aan, ze pakte kleine mooie tedere zielige Lola bij haar hand en nam haar boos en bijna huilend mee met de woorden “Verdomme Lola, we worden gek van jou!”

Even later kwam papa uitleggen dat dit kleine mormeltje het trucje dóór heeft en dit vaker flikt, o.a. op de braderie, in de dierentuin en vorige week nog in het Omroepmuseum.

Ze loopt weg, doet zich zielig voor, wordt verwend en laat zich vervolgens afhalen, daarbij haar ouders tot waanzin drijvend.

Ik zie Lola al voor me over 20 jaar, zwart mantelpakje aan, stilettohakken, en een zware make-up, fungerend als assistent manager van ’n big company of zoiets, die Lola gaat echt geen koe knuffelen in de Maashorst!

Indrukwekkend was de opkomst van Wim en Joke Jans uit Zeeland, met hun 250 schapen staken zij via de fietsbrug de snelweg over, en geleid door 2 hondjes kwam de kudde feillos het terrein op gewandeld.

Er waren prachtige paarden en nog veel meer te zien, voor mij persoonlijk, als hondenman, was de show van het dogfrisbee team uit  Lith het
allermooist, wederom een demonstratie van wat een mens door samenwerking met een dier kan bereiken.

Ik hoop dat ik er volgend jaar weer bij mag zijn!

Jan van As