Jan van As

Er waren veel tips van lezers om het deze week ’s over ‘D’n Optocht’ te hebben, maar dat is nu een gepasseerd station. De Zeelandse Halfvasten Optocht bestaat niet meer. Hoe kon het zover komen? Wel mijn geachte lezer, dat zal ik dan nog ’s een keer uitleggen. De Optocht en de uitgebreide horeca van Zeeland waren onlosmakelijk aan elkaar verbonden, Zeeland is maar een klein dorpje, maar maakte in de jaren ‘60, ‘70, ‘80 en ‘90 opgang als een compleet uitgaanscentrum.

Elk bedrijf binnen ons dorp had een enorm klantenbestand. Daarmede bedoel ik dus de mensen die regelmatig dat bedrijf bezochten. Vele duizenden mensen hadden dus een band met een van de horecabedrijven in Zeeland. Als het dan halfvasten was, dan kwamen al die mensen tegelijk naar het dorp. Maar ook de mensen die al lang niet meer kwamen, waren wel aanwezig op die speciale dag.
Bij ons op de grote (Kobus)stoep was het elk jaar een soort van reünie, waar mensen van alle leeftijden elkaar weer ‘s ’n keertje zagen. En dat feit werd dan rijkelijk besprenkeld met bier. De horeca zorgde dat al die mensen in het dorp konden worden opgevangen en geen dorst hoefden te lijden, én .. de horeca droeg ook een financieel steentje bij aan de optocht.
Maar de grote namen in het dorp, Bachus, Bonte Os, Kobus en  Morgenzon, zijn er niet meer en de mensen gaan elders hun plezier zoeken. Hierdoor blijft het leeuwendeel van de optochtbezoekers weg. Toen men ook nog besloot om de prijsuitreiking naar de tent buiten het dorp te verplaatsen, was het doodvonnis voor de halfvasten in het dorp getekend (denk ik).

In Oss willen ze de optocht overnemen. Of dat lukt weet ik niet, en ik denk dat het alleen maar kan lukken als ze het heel groot op gaan zetten. En dan zal ook daar weer een enorme tent komen met Geer & Goor en de rest van de club van ‘waar zijn de handjes?’ en krijgen de Zeelandse tentfeesten concurrentie van hun eigen optocht!

Zaterdag hadden de oudgedienden van de Botte Hiep een feestje georganiseerd in Den Brouwer. De Botte Hiep was ’n clubje ongeregeld dat huisde in een schuur achter het Jachthuis, wat nu de Pannenkoekenbakker is. Er waren twee generaties in den Hiep, en de laatste generatie was die van house en alles wat daar zo’n beetje bij hoort. Dus waren we benieuwd welke generatie dit feestje zou uitvoeren. Bij aankomst zagen we echter de oudste leden overal in hoekjes en zijkanten weggedoken, en sommigen trotseerden zelfs de kou in de rokerstent. Waarom? Omdat het een takkeherrie was!

Op de plek waar ’s maandags de biljarters een balletje stoten, stond een discomeubel, en Rob had de geluidsinstallatie 23 keer laten verdubbelen. Resultaat was dat je absoluut niks tegen elkaar kon zeggen. Volle bak, en mensen die alleen maar tegen elkaar kunnen lachen en, echt waar, sms’en! Het oude statige dorpsgezichtbepalende monumentale gebouw stond op z’n oude fundamenten te schudden.
En het was hartstikke feest. Gelukkig hadden we al enkele alcoholische versnaperingen achter de kiezen, dus aanpassen was niet moeilijk. Al spoedig stonden we mee te hippen op de klanken van DJ Jiss en consorten, en het leuke feest ging door tot in de kleine uurtjes.

Wat me opviel was het grote aantal kale koppen. Soms moet je drie keer kijken om iemand te herkennen, omdat die mannen hun kop helemaal kaal hebben geschoren. Sommigen doen dat om hun toch al kalende kop te maskeren, anderen vinden het gewoon kicken. Maar heb je wel eens dichtbij zo’n kale kop gestaan? Da’s geen prettig uitzicht!
Als je haren eraf zijn, dan zie je zo’n kaal gemaaid veld met van allerhande onregelmatigheden, zoals littekens en stukjes waar nooit iets groeide. Maar ook wratten, sproeten en bulten, da’s echt geen fijn gezicht om naar te kijken. Sommige jongens hebben ook raar gevormde schedels, ik zag er een die sprekend op E.T. leek, maar ook eivormige en peervormige kale koppen kwamen voorbij. Bij andere jongens kun je nu zien dat ze eigenlijk hele rare oren hebben, die zaten vroeger veilig onder hun haardos, maar nu zie je twee verschillende oren, flaporen, oren met stukjes eruit, en ik zag er ook een met echt verschrikkelijk grote flappers!

Zondagmiddag had zorgboerderij A-part aan de Toverkamp open dag in kerstsfeer, mede dankzij het mooie weer was het een groot succes, en veel kinderen hebben geknuffeld met de dieren.
Zondag zagen we ook de film Nova Zembla. En ja, die kunnen wij je van harte aanraden. Verwacht geen spektakel of knokfilm, maar een prachtig gemaakt epos over een waar gebeurd verhaal, en te zien in 3d. En de machtig mooie plaatjes van Doutzen Kroes.

Er kwamen nogal wat (positieve) reacties op mijn stukske over dieren van vorige week, vooral over de dieren in de Maashorst maken mensen zich zorgen. Misschien moeten we daar wel iets aan gaan doen!
Jan van As