Elke week schrijft de gewezen horecaman over wat zich afspeelt in Landerd en de rest van wereld; geen echte column, maar  “’n stukske” zoals de kastelein praatte met z’n stamgasten.
Reacties zijn van harte welkom op:Janopderadio@hotmail.com

VAKANTIE

Elk jaar spreekt men van “komkommertijd” als het rustig is met nieuws i.v.m. de vakanties, maar dit jaar gaat het nieuws verschrikkelijk door, Noorwegen, Amy Winehouse, Johnnie Kraaijkamp, Johnny Hoes, Ina van Faassen en de problemen van  Barack Obama.

Maar in onze eigen regio is het behoorlijk rustig, daarom laat ik de lezer deze week enkele verhalen horen die mensen bij toestuurden n.a.v. eerdere stukskes.

Over de burenruzies,

een mevrouw belde mij met het volgende verhaal:

Ook zij waren in ’t zelfde jaar getrouwd als hun buren, en in hun geval waren de dames al vriendinnen vanuit hun jeugd, ze woonden in aparte huizen naast elkaar, en die huizen hadden de mannen, samen met vrienden, bijna helemaal zelf gebouwd.

Ze deelden lief en leed, er kwamen kinderen, de gezinnen werden ook weer af en toe samengevoegd, en een van haar jongens had zelfs nog een tijdje gescharreld met de buurdochter.

Verjaardagen werden samen gevierd en ze zijn zelfs  ’n paar keer met z’n allen op vakantie geweest !

Op ’n dooie vrijdagavond heeft echter het noodlot toegeslagen, de families zaten samen met nog enkele andere buren bij de buren van de mevrouw aan een biertje, de buurman en haar man die lusten daar namelijk wel pap van, en rond 12 uur was het bier op, dus ging haar man naar huis en laadde de koelkast uit in een kratje en toog terug naar de gezelligheid.

Toen ook dát bier op was, wilde de buurvrouw dat iedereen maar ’s op huis aan ging, want het was al dik over enen, de man van de mevrouw moest toen nog vlug even plassen, en op de terugweg keek die vlegel in de koelkast van de buurvrouw, en daar stonden nog 6 flesjes heerlijk koud bier. Hij pakte er twee en kwam op het gazon terug bij de rest, toen de buurvrouw dat zag werd ze heel erg boos, en na het uitroepen van: “Hedde gullie nou nooit genoeg ?” en “Bleft mit oew fikke uit munne koelkast” begon ze keihard te huilen.

De mevrouw wilde haar sussen met de woorden dat ze gelijk had, en dat drank de wijsheid in de kan brengt etc….. maar het mocht niet baten.

’s Morgens stonden de geleende tuinstoelen van de mevrouw voor haar deur, er was een envelop bij en de mevrouw voelde dat dit fout ging, dus wilde ze ‘m ongeopend terugbrengen naar de buurvrouw, maar de tussendeur in de schutting was voor het eerst op slot, de voordeur werd niet opengemaakt en de telefoon niet opgenomen.

Dus werd de envelop geopend en daarin deelde de buuf mede dat ze de mevrouw en haar familie nooit meer wilde zien, en als haar man anders wilde dan moest ie maar oprotten !

Dat is nu 7 jaar geleden, en ze hebben elkaar nooit meer gesproken, binnenkort verhuizen de mevrouw en haar man naar een appartement, want de kinderen zijn de deur uit.

Nog een BOA-verhaaltje, dit speelt niet in Landerd.

Een mevrouw schreef een briefje over haar belevenis met een toezichthoudster.

Haar hondje had al 4 dagen niet gepoept, hij at ook niet meer, en dat was zeer ongebruikelijk want normaal at hij goed, dus de dierenarts gebeld, en ze kon komen.

Door straatwerkzaamheden bij de dierenpraktijk, besloot ze om haar auto elders te parkeren en door “de straat” naar de praktijk te lopen. Ze zag heel toevallig dat daar een toezichthoudster met zo’n megabips  (dat schijn je te moeten hebben om die functie te kunnen krijgen ) een foutparkeerder stond op te schrijven.

Toen ze even stopte om te kijken waarom die auto nou eigenlijk verkeerd stond, maakte haar hondje van de gelegenheid gebruik, hij ging even doorzitten en produceerde een poepje zo groot als een pingpongballetje. Dat was voor zowel de hond als de mevrouw een opluchting, en ze was niet meer zo bang over de bevinding van de dierenarts want “het zat niet vast”.

Het kleine stukje poep lag precies voor het rooster van het afvoerputje, mevrouw had niks bij zich, en de toezichthoudster stond met haar bips richting de mevrouw en kon dus niks zien.

Dus, hupsakee, poepie in het putje !

Mevrouw wandelde door en was al een eindje op weg in de hoofdstraat, toen ze hoorde roepen; “Halt, U heeft een overtreding begaan” . Dit moest verraden werk zijn, want die bips was wel groot, maar ogen zaten er zeker niet in.

De Dikkedoos begon te schrijven, en toen mevrouw zich niet kon legitimeren omdat het rijbewijs in de auto lag, dreigde zij met boetes van ver over de honderd euro’s, want ook het niet bij zich hebben van zakje of schepje kon ze beboeten !

Op dat moment kwam een bruidspaar aanrijden in een koets, getrokken door 2 prachtige Friezen, op het moment dat de koetsier ze van stap in draf liet gaan, deden ze wat paarden dan heel vaak doen, poepen !   En allebei, bijna synchroon. Tientallen poepjes zo groot als grote tennisballen rolden over de straat.

Mevrouw vroeg aan MegaBipsie wat nu te doen, maar die vertelde dat zij bezig was met die mevrouw en niet overal op kon letten, bovendien mogen paarden volgens haar legaal op straat poepen.

Het dreigde uit de hand te lopen, en een voorbijganger had een politieauto aangehouden, deze jongens hebben de zaak keurig opgelost, ze vroegen toen aan de Megabipsie of zij zelf de overtreding had waargenomen, omdat de mevrouw zei dat ze dat niet gezien kon hebben.

Dat wilde de toezichthoudster niet bevestigen, dus speelde de oudste agent voor rechter en schikte in de minne;  Megabipsie hoefde geen excuus te maken en de mevrouw zou er met niemand over praten ……….

Als je ook nog iets meegemaakt hebt; laat maar komen !

Jan van As