Elke week schrijft de gewezen horecaman over wat zich afspeelt in Landerd en de rest van wereld; geen echte column,
maar “’n stukske” zoals de kastelein praatte met z’n stamgasten.
Reacties zijn van harte welkom op: Janopderadio@hotmail.com
We hebben wat op de hals gehaald door te zeggen dat alle lezers met hun ergernissen over wielrenners konden reageren, deze week kwamen weer diverse reacties binnen, en ik zal je die laten zien.
Een paar uit Velp moest naar het ziekenhuis en reed dus vanuit Velp richting Grave, bij het stoplicht t.h.v. de gevangenis was hun stoplicht rood, ze stopten en zagen op dat moment ’n grote groep wielrenners (in het zwart) vanuit het “Rooie dorp” doodleuk de kruising oprijden, terwijl voor die mensen het licht groen werd, dus aan alle kanten begonnen auto’s op te trekken; resultaat was een enorme puinhoop met vallende en scheldende fietsers.
Achteraf bleek dat het peloton door geel was gefietst, en zodoende zelf deze onduidelijke en gevaarlijke situatie had veroorzaakt.
De mevrouw die schreef was vooral geschrokken van het vloeken en schelden van de wielrenners; hen werd iets verweten, terwijl ze niks verkeerds hadden gedaan.
Er was ook ’n brief van een mevrouw die op het zebrapad met kleinkind en al, werd omvergereden door mannen uit zo’n peloton.
Uit Duitsland (!) kreeg ik een knipsel uit de Telegraaf van 17 augustus j.l., daarin staat een artikel over de “Roofridders van de weg”, daarbij worden ongeveer dezelfde problemen benoemd als wij reeds vermeld hebben. Ze hebben er ook een stelling van de dag van gemaakt; die was “Racefietsers zijn een plaag in het verkeer”, uitslag was dat 73% het daar mee eens is, en 25% oneens.
De mensen die het oneens zijn, wijzen op groepen scholieren en ouderen, die zich veel te breed maken op de weg.
In een ingezonden stuk, de volgende dag, schrijft ene meneer Carnal, dat je het probleem heel gemakkelijk kunt oplossen, in diverse landen mag je niet meer náást elkaar fietsen, hij zegt dat zoiets een kleine wetswijziging is, die snel kan worden ingevoerd.
Hij ook zegt dat het misschien wat ongezellig is, maar iedereen moet zich aanpassen aan de oplopende drukte op alle paden en wegen. Tot zover ons onderwerp van de fietspelotons, het is eigenlijk net als met alles in het leven; als iedereen ’n beetje normaal doet, kunnen we met heel veel mensen bestwel samenleven in ons kleine landje.
Trouwens, er waren ook nog brieven en mails over de overlast van aangespannen wagens in de bossen, de groepen solexen, de familiefietsen op het Slingerpad, en (verrassing!) de crossers, verder klaagde men over de laaghangende takken als je van Uden bij de Pannekoekenbakker Zeeland binnen komt fietsen,een mevrouw ergert zich aan moeders met ‘n “stuk of wa jong” op hele kleine fietsjes om zich heen, iemand anders baalt van de loopfietsjes van kleuters in de supermarkt, een meneer uit Volkel klaagt over de kapot gereden fietspaden tussen Langenboom en Mill, en leden van een zondagspeloton spreken van “bejaardenterreur”, als ze het over elektrisch aangedreven fietsers hebben.
Ik heb eigenlijk helemaal geen zin om als het grumpy duo van de Muppets elke week ergens over te gaan zeuren, maar dit fietsonderwerp maakte, nota bene in de vakantietijd, zoveel emoties los, dat ik er maar aan moest geloven.
Als je er diep over nadenkt, dan is het eigenlijk dieptriest, we rijden allemaal op fietsjes van gemiddeld zo’n 1000 euro’s, en ik denk dat dit gemiddelde tegenwoordig veel hoger ligt, die jongens en meneren in zo’n peloton zitten op peperdure lichtgewicht karretjes, en de grijze kupkes betalen voor zo’n elektrisch bijgestaan rijwiel minstens zoveel als de renners !
Ons land is nou eenmaal fietsgek ( als de zon schijnt ); gevolg is dan dat we ons aan elkaar gaan ergeren.
In Pakistan ergeren mensen zich momenteel helemaal dood aan hun trotste grote rivier de Indus; die wil maar niet binnen z’n oevers blijven.
Normaal is deze machtige stroom de levensader van die mensen; daarom wonen ze vlakbij die rivier. Maar nu zaait de overstroming dood en verderf.
En in de krant stond vanmorgen dat wij “actie-moe” zijn.
Wij geven alleen veel geld als er tienduizenden, of liever nog honderdduizenden doden bij gevallen zijn; het moet wel een ’n beetje de moeite waard zijn tenslotte ..!
Tot op de dag vandaag heeft de Nederlander gemiddeld 0,23 eurocent gestort voor Pakistan; is dat iets om je aan te ergeren ?
Fiets en erger voorzichtig
Jan van As
We zijn weer op de radio!
Na vier weken vakantie is Jan weer op de radio op maandag, woensdag en vrijdag van 16 tot 18 uur bij L-fm.
105 fm, 91,6 fm, 87,5 op de kabel en www.l-fm.nl
Beste Jan,
Ik heb een vraagje, ben jij Jan van As die in 1962/63 in Ouddorp
op de camping de Vrijheid met Odo van de Sande was.
Zo ja dan ben ik op zoek naar je, ik ben Jeannette de Keizer uit
Dordrecht en woon nu in Breda.
Groetjes Jeannette