Jan van As

Tis wel effe wenne!
De Omroeper komt voortaan tweewekelijks, dus nou moet ik nog iets rechtzetten van twee weken geleden! In mijn stukske maakte ik toen melding van een zeer intelligente, doch anonieme brief met alleen een handtekening. Ik schreef toen dat die handtekening leek te eindigen op de letter ‘t’.

Ik kreeg toen een mail van Jos van de Wijst. Hij vond dat dit een aanwijzing was naar zijn naam, maar dat was helemaal niet het geval. Ik heb ook reeds aan Jos gemaild dat ik nog niet aan hem gedácht heb. Uiteraard had ik wel iemand in gedachten maar absoluut niet Jos.
Het spijt me ook als ik die gedachte gewekt zou hebben, want Jos doet zoiets niet!

Uiteraard heeft ieder mens zijn verrassingen, maar ik zal van Jos nooit een anonieme brief verwachten. Jos van de Wijst is iemand die graag reuring maakt en wil dan graag dat iedereen dat weet. Het liefst met foto, naam en verhaal in de krant. Jos voert graag actie, of het nou voor het milieu, tegen bouwen in het buitengebied of tegen de bouw van de school is. Actie moet er zijn.
En zo heeft ieder mens zijn eigen hobby’s!

Ik ga het nu niet weer hebben over het feit dat de school gewoon naast de kerk moet komen. Ik wil geen activist lijken en heb er het mijne al over gezegd. Eigenlijk vind ik dat het nu onderhand wel eens tijd wordt dat het college, in de persoon van Harrie de wethouder, maar ’s duidelijk aan de mensen moet uitleggen waarom de school daar komt, en waarom dat ook heel goed kan! Als hij duidelijk uitlegt waarom gekozen is voor die locatie, zoals dat ook aan mij is uitgelegd, dan zal iedere redelijk denkende Zeelander het met hem eens zijn.

Tot slot wil ik nog wel even kwijt dat op mijn laatste stukske over de plek van de school, veel mails, telefoontjes en andere reacties zijn gekomen. Allemaal positief, dus het moet voor de wethouder niet zo moeilijk zijn om ook de Zeelanders die nog twijfelen te kunnen overtuigen.
Mijn punt van deze week is uiteraard mijn GROTE GELIJK. Al een kleine twintig jaar loop ik overal te roepen dat Erwin Nyhoff een verschrikkelijk talent is. Dat heb ik op de radio geroepen, in mijn stukskes geschreven en overal verteld. We reizen hem na als ‘ie in de buurt is en toen ik
abraham werd, speelde Erwin op mijn feestje.

Deze week heeft Nederland mij gelijk gegeven. Erwin werd derde in de finale van The Voice of Holland, hij zong ‘Nights in white satin’ zuiverder dan Justin Hayward van de The Moody Blues zelf. Zijn stem bracht hem op die plek, want Erwin kan ongelooflijk mooi zingen en ik hoop dat nu gaat gebeuren wat hij ervan verwachtte, meer bekendheid. Dus meer optredens!

Ik zal de lezer zeker op de hoogte houden van zijn progressie.
Ik kreeg deze week ook een hele grote mooie kaart. Een mevrouw schreef mij dat ze me zo mist op de radio. Ze beschrijft op haar kaart hoe zij de middagen inrichtte als ik op de radio was. Ze paste het huishoudwerk aan. Ze vraagt me of ik soms ergens anders presenteer.
Ik werd er een beetje emotioneel van, want ik moest deze dagen ook steeds denken dat ik anders een van de finalisten van The Voice in mijn programma had kunnen hebben. En dat ik heel veel voor hem (Erwin) had kunnen betekenen op de radio.

De laatste weken heb ik rondgekeken bij andere zenders en heb diverse mogelijkheden om weer als radiomaker aan de gang te gaan, maar de meeste zenders hebben ‘ingeblikte programma’s’ (opgenomen) en de kracht van Janopderadio was juist het feit dat alles live gebeurde. Dus denk ik nog maar een beetje langer na.
Maar ik wil best eerlijk zijn en zeggen dat ik het gruwelijk mis!

En dan, daar zijn ze weer: DE BOSCROSSERS.
Deze week was er volop aandacht voor in het Brabants Dagblad
en zaterdag stonden er twee reacties van lezers in. Ik wilde eerst op die reacties gaan reageren, maar het BD heeft al twee keer een reactie van mij genegeerd, dus ze bekijken het maar!
De ene was positief voor de crossers en kwam van Ruud van Schijndel. Hij heeft –net als ik– geen verkeerde ervaringen met crossers. Hij rijdt bijna dagelijks in de bossen en zegt dat de crossers rekening met zijn paard(en) houden. Ze stoppen even en zetten hun motor af.
Dit heb ik zelf ook al een paar keer gezien. Ook met mijn honden houden de crossers rekening. Natuurlijk zijn er altijd een paar die het voor de rest verknallen, maar negentig procent van de boscrossers wil dat we allemaal evenveel kunnen genieten van onze bossen.
Er was ook een negatieve reactie van Sanneke J. uit Schaijk. Zij ergert zich blauw aan de crossers. Voor haar is dat een reden om geen bosritten meer te maken. (?)
Maar, ons Sanneke ergert zich óók aan (letterlijk citaat): “Het bovenstaande (de crossers j.) is, samen met de vreselijke en smalle klaphekken, de vele gevaarlijke stroomdraden én loslopende koeien en paarden, de reden waarom ik met mijn paard (helaas) geen bosrit meer kan maken in Herperduin.”
Ons Sanneke is dus met haar paardje in het graasgebied geweest, waar de kuddes paarden, koeien en schapen lopen – mag dat?
En ze heeft nog geluk gehad want ze had nog iets veel gevaarlijkers kunnen tegenkomen: mij en mijn levensgevaarlijke honden!

Laten we toch asjeblieft met z’n allen op een goeie manier genieten van de bossen!

Tot over twee weken dus!
Jan van As