Jan van As

Deze week kreeg ik een brief per post. Er zat een adressticker op, en het leek op zo’n brief die je ooit krijgt van een loterij of zo. Hij deed niet denken aan een anonieme brief, ofschoon er geen afzender op vermeld stond. Er zat geen postzegel op en bleek achteraf persoonlijk bezorgd te zijn.

Het werd geen pretje, kan ik u zeggen. Boven de brief stond in groot lettertype (Arial vet-48) ‘NIET VOOR DE PERS’ en verderop werd me aangeraden om deze brief niet in de publiciteit te brengen. Tja!
Er stond geen naam onder, wel een handtekening en de laatste letter leek een ‘t’.
De schrijver weet van wanten, want in onberispelijk Nederlands gooide hij/zij met diverse moeilijke termen en wetenswaardigheden.
In het kort kwam het hier op neer; de schrijver zegt dat ik een misselijke ophitser van sentimenten ben, die via valse emoties zijn publiek weet te bespelen. Hij/zij neemt het mij hoogst kwalijk dat ik in mijn stukskes laat blijken dat ik vóór de bouw van de school naast de Zeelandse kerk ben, volgens de schrijver is dat ‘een zonde tegen de geldende journalistieke normen.’

De lezer kan bovenaan dit stukske elke week zien wat dit voor schrijfsel is. Ik praat zoals een kastelein het vroeger beter stond te weten tegen z’n klanten. Veel van die vertellingen komen voort uit de vele ontmoetingen die ik heb met mensen in onze gemeenschap. Ik lul tegen iedereen aan en zodoende kom ik ook veel te weten, en dat vertel ik dan weer in dit stukske!

Als ik iets niet zeker weet probeer ik het altijd even op waarheid te controleren.
Dat is mijn stukske, en niks meer of minder, in de loop der jaren zijn veel mensen dat gaan lezen, en zo af en toe hebben we ook nog wel ’s iets kunnen bewerkstelligen, maar dat is allemaal ontstaan in de spontaniteit van deze Caféproat.
Het feit dat de schrijver van die brief zich zo druk maakt over de impact van Caféproat, stemt mij dan toch weer blij!
Genoeg eer voor iemand die een brief zonder afzender stuurt.

Ik ben inderdaad samen met heel veel Zeelanders vóór de geplande bouw van het kindcentrum naast de kerk in Zeeland. Ik heb destijds, zoals velen van u, gestemd.
Dat deden we om mensen aan te wijzen die namens ons de gemeente besturen. Ik stemde op Roel, anderen stemden op Harry, Siebren, Mathieu, Benno, Chris, Roland, Manita, etcetera.

Op Jos stemmen kon niet, want die had geen partij meer. Na de verkiezingen is er toen een coalitie gekomen en wethouders benoemd. Dat college kwam al snel met het plan voor de bouw van de school op het bekende terrein naast de kerk. De raad (allemaal mensen die door ons gekozen zijn) stemde met grote meerderheid vóór dat plan, dus begon men plannen te maken. Dat heet democratie.

Ik heb ook alle vertrouwen in de wethouder als hij zegt dat de randproblemen kunnen worden opgelost, en ik denk dat hij met zijn legertje meedenkers het helemaal voor mekaar gaat krijgen. Opschieten dus en bouwen die tent, uitvoeren dat raadsbesluit!

Als lid van de Orde van Oranje Nassau vind ik het echter ook mijn plicht om mee te denken met de overheid. Ik heb twee plannen die veel kunnen bijdragen aan het oplossen van de reeds genoemde randproblemen. Eén houd ik nog geheim, maar de andere krijgt u alvast.

Op de dag dat de kinderen van de Wizzert verhuizen naar het nieuwe Kindcentrum ruimen we direct die containerschool op, maken het gelijk. Dan bellen we Bennie en Erik, die leggen daar een keurig parkeerterrein aan, dat kunnen ze snel en goed. Laat dat maar aan die vakmannen over!

Vervolgens zetten we tussen de Gezusters Knip en Herman Stap een groot bord neer met de letters: V.W.P.. Die letters staan voor ‘Voorlopig Werkmensen Parkeerterrein’.

Op dat terrein zetten alle ‘werkenden’ en andere langparkeerders van het centrum hun auto neer. Ambtenaren, leraren, schilders, bakkers, kappers, frietbakkers, kassajuffrouwen, griffiers, wethouders, drogisten, bejaardenverzorgers, bloemisten, vakkenvullers, zakkenvullers, poetsers, biertappers, koffieschenksters, boekenuitleners, etc.

Op dezelfde dag maken Wouter en zijn gemeentelijke werkploeg alle witte lijnen in het dorp blauw. Vanaf die dag hebben wij dan in het centrum een blauwe zone en mag je daar je auto maximaal twee uren parkeren. Dat kun je bijhouden met je eigen parkeerschijf.

Sandordeboa gaat de eerste weken elke dag controleren en dat bouwen we op den duur weer af naar steeksgewijs controleren.
De straat wordt daar heel veel veiliger van!

Ja, geef maar toe. Dit is een gouden tip en kost bijna niks, de aanlegkosten zijn peanuts in het grote geheel gezien!
Er is één nadeel. De werkmensen moeten honderd meter verder lopen. Maar de meesten gaan tussen de middag toch met hun broodtrommel wandelen, dus die geven daar niks om.

Toevallig weet ik aan wiens achtertuin deze VWP-parkeerplaats grenst, dat is eenn heel aardige, vriendelijke, goeduitziende, gezellige man met een lintje. Die maakt absoluut geen bezwaar, die begint geen Z.O.Z. (Zeuren Om te Zeuren) en zal alle medewerking geven voor het realiseren van dit toch wel geweldige plan.

Leve onze Geweldige Koningin (nog meer mét hoofddoek)

Jan van As