In mijn stukskes draag ik vaak de liefde voor dieren uit. Er is mij ooit geleerd dat je goed moet zijn voor dieren. In onze moderne maatschappij zijn de dieren afhankelijk van de mensen. Dieren zullen je daar bij tijd en wijle voor belonen! En dat heb ik nu meegemaakt.

Zaterdag 28 januari 2012. Bij de ochtendwandeling zien we bij het Inkakamp zomaar 2 reeën het grasveld oversteken. Onze Zappatoo wil ze even een eindje het bos in jagen, maar reageert gelukkig positief op mijn schrik-commando “Nee – gvd!” en draait keurig om.

Even later kom ik Nol tegen. Die fietst elke ochtend een rondje door het bos, en wordt daarbij vergezeld door hullie Sjors. Een pittig foxhondje waar mijn grote jongens doodsbang voor zijn, want deze hondjes gaan letterlijk aan hun lippen hangen.

Terwijl de honden even elkanders paspoort controleren, vertel ik Nol dat ik zojuist heel duidelijk twee reeën zag en dat er verderop geschoten wordt. Dat dat wel de reden zijn. “Verrek”, zei Nol “ik heb al in geen weken meer zo’n beestje gezien”. We nemen nog even samen de lokale politiek door, hebben het over stropers en jagers, waar we allemaal van balen, en ieder gaat zijns weegs.

Tien minuten later gebeurt het, ik loop op de weg van Nabbegat naar Inkakamp, parallel aan de Weversweg. Daar is een enorm stuk grasland. Midden op die grote weide staan zomaar ineens niet twee, maar vijf reeën. En dan is het alsof van hoger hand even een knopje wordt omgezet waardoor alles stilstaat, de groep reeën blijft roerloos staan op nog geen 50 meter van ons, maar ook mijn twee honden staan doodstil en aanschouwen het prachtige beeld. Ik fluister dat ze asjeblieft bij me moeten blijven.

Niet een paar seconden, maar zeker één of twee minuten blijven we naar elkaar kijken. De vijf reeën en wij. Ik had tijd zat om mijn telefoon te pakken en een foto te maken, maar denk daar niet aan. We zijn helemaal geobsedeerd door wat we zien en blijven roerloos op onze plek.

Heel rustig besluit dan de leider van de groep om richting bos te kuieren, en op hun dooie gemakje kiezen ze richting de struiken en bomen, als de witte kontjes tussen de bomen verdwijnen zie ik in de verte Nol en Sjors over de Weversweg gaan. Ze hebben het nét gemist, maar gezien hun respect voor dieren, zullen de reeën zich ook wel binnenkort aan hen tonen.

Als ik dit schrijf, kom ik net terug van een enorme wandeling rond winters Zeeland. Onderweg zagen we diverse dieren die het moeilijk hebben. Paarden en pony’s waarbij de drinkbak is dichtgevroren, al zolang dat het heel veel moeite kostte om dit met een stuk hout en stuk ijzer los te krijgen. De beesten begonnen direct te drinken en keken ons dankbaar aan.

Dankzij slimme marketing van Boerenbond en consorten, hangt heel Nederland vol met nootjes en vetbollen voor de vogels. Hopelijk gaan ze volgend jaar iets ontwikkelen voor de pechvogels (paarden, pony’s en ook koeien) die bij 20 graden onder nul in de sneeuw staan. Op televisie hoorde ik een schapenboer een uitleg geven, waar ik van geschrokken ben.

Naar aanleiding van het nieuwe virus vroeg de verslaggever waarom er nu al lammeren worden geboren. Dat is toch meer iets voor in de lente? Toen zei die schapensukkel dat hij bepaalde wanneer er gelammerd werd. Dit jaar valt Pasen op 8 april, dus moeten de lammeren nu geboren worden om klaar te zijn voor de slacht. Zo’n beestje leeft dus acht weken, terwijl een schaap twaalf jaar kan worden. Er is zelfs een schaap bekend (Merino) van 23 jaar. En wij mensen maken zo’n diertje dood bij acht weken, omdat we een lambsrack willen eten. Dat is het ribbenkastje van zo’n diertje met weinig vlees eraan. Kost in een chique restaurant zomaart vier tientjes.

Rotzakken zijn het, de fokkers en zij die dit willen koken en eten!

Ik zag een advertentie voor de lammetjesdagen. Die zijn dit jaar op 1 april. Kinderen kunnen dan lammetjes aaien, voeren en er mee spelen. Eigenlijk is dit een gruwelijke 1 aprilgrap! Ze zeggen dat dit goed is voor de opvoeding van de kinderen. Zouden ze er ook bij zeggen dat dit beestje de volgende dag richting slachthuis gaat omdat een of andere pedo-vreter valt op hele kleine schaapjes?

Tot over veertien dagen!

Jan van As