Af en toe ga ik ergens in Nederland en heel af en toe ergens in een buitenland naar een showtuin. Je kunt er bij tijd en wijle leuke inspiratie opdoen of zien hoe bepaalde planten al dan niet floreren in diverse omstandigheden. Hoeft waarschijnlijk nauwelijks betoog dat die kennis voor mij van belang is als ik pretendeer behalve een leuk ontwerp ook een fraai beplantingsplan te kunnen ontwerpen. Vorige week ben ik met mijn vrouw een dagje gezellig naar de kasteeltuinen in Arcen geweest.

Zoals u wellicht bekend is ligt Arcen dichtbij HET rozendorp van Nederland; het Noord-limburgse Lottum. Een groot deel van de tuin is dan ook voorzien van de prachtigste rozen die de streek te bieden heeft. Meteen ook één van de belangrijkste redenen dat ik die tuin graag eens wilde bezoeken. We hebben ons eerst door een aardige dame rond laten leiden en ons van alles over de wordingsgeschiedenis van de tuin in zijn huidige verschijningsvorm laten vertellen. En hoewel diverse rozen alweer op hun retour waren qua bloei was er toch nog veel moois te zien, te ruiken en te horen.

Leuk bijvoorbeeld om te horen dat kwekers de laatste jaren weer steeds meer het accent leggen op het kweken van geurende rozen. Er is een tijd geweest dat eigenlijk alleen aandacht was voor het kweken van de mooiste, dikste, grootste en meest ingewikkelde bloem. De romantiek van de roos werd volledig afgewenteld op zijn bloeiwijze. Dan blijkt dus dat mensen romantiek bepaald niet zo eenzijdig ervaren; geur is een heel belangrijk aspect in onze belevingswereld. Bedenkt u zelf maar eens hoe zeer een bepaalde geur sterke herinneringen uit het verleden op kan roepen. Hele belevenissen spelen zich opnieuw af in je hoofd! Wist u dat het spel van aantrekking en afstoting tussen mensen zich in eerste instantie op geurniveau afspeelt? Heel subtiel vaak en lang niet altijd bewust, maar de eerste indruk over iemand wordt sterk bepaald door de lichaamsgeur die hij of zij verspreidt. Tsja en zo werkt dat dus ook bij rozen. In een rozentuin behoor je in eerste instantie overweldigd te worden door de geur. En dat hebben kwekers inmiddels dus ook weer begrepen. Maar hoewel ik dus voornamelijk voor de rozen ging was het mooiste dat ik aantrof helemaal geen roos. Het was wel honderdvijftig jaar oud en heel erg uniek in Nederland. Een 50 meter lange en volstrekt authentieke berceau; een groene loofgang van haagbeuken. U weet niet wat een berceau is? En u kent het verschil met een pergola al helemaal niet? Dan bevindt u zich in een groot gezelschap. Even voor het beeld dan: een pergola is een doorgang door of onder het groen die ondersteund wordt. Wij bouwen met zijn allen allerlei staketsels in de tuin en laten daar planten overheen groeien. Als je er onderdoor kunt lopen is het een pergola. Een berceau is een loofgang die dat
staketsel niet kent, hij staat op eigen
benen zo gezegd. In de tuinen van het Loo staat een prachtige grote berceau die dus gewoon pergola genoemd moet worden. Maar hier in Arcen stond een echte
berceau. Er kwam geen paal aan te pas om de boel overeind te houden! Prachtig!!

Ik ga op vakantie in Frankrijk de komende weken speuren naar meer van dit fraais, want daar schijnen ze ook te bestaan. Over een paar weken zal ik er verslag van doen. Tot dan.

Fijne vakantie en tot tuynpraat. Ron van de Straat, Tuynplan, uw tuinvormgever,
Ravenstein 2 juli 2011