Ik ben erg blij en content. Vorige week dinsdag heeft de hovenier mijn project opgeleverd. De eerste keer dat Remco van der Wielen een volledig ontwerp van mijn hand heeft aangelegd. En dat is naar tevredenheid van alle partijen tot stand gekomen. De klant is ten eerste heel blij met het ontwerp. Het schept ruimte in de van zichzelf smalle tuin, geeft cachet aan tuin en huis en zal dit jaar ongetwijfeld uitgroeien tot een oase van groen in een stadse omgeving. De mensen waren zo blij dat ze me spontaan voor een lekker glas wijn uitnodigden. Dat kon ik natuurlijk niet afslaan. Daarbij mocht ik vervolgens ook de complimenten voor de hovenier in ontvangst nemen. Bijzonder netjes en nauwkeurig gewerkt en heel prettig en adequaat in zijn communicatie naar de klant. Natuurlijk heb ik dit compliment meteen aan Remco doorgespeeld. Hierbij ook nog even een foto. Laat nu de tuin maar groeien!
En waar dat groeien toe leidt? Je leest de laatste tijd nogal eens iets over de rol van de stadstuin in de ecologische hoofdstructuur. U weet wel, die groene strook die ten behoeve van plant en dier als verbinding moet dienen tussen de stukjes natuur die Nederland rijk is. Of ik erin geloof dat groene tuinen bijdragen aan de verrijking en vooral betere spreiding van flora en fauna over ons kleine versnipperde kikkerlandje doet er eigenlijk niet zo toe. Ik weet wel dat ik in mijn eigen tuin die veel groen, weinig tegels en vooral geen enkele vetbol of nestkast bevat, wel veel vogels aantref. Zomer en winter is er voor hen blijkbaar iets te vinden. En in de haag om de tuin nestelt van alles, ondanks de katten die er huishouden. En er huizen niet alleen maar vogels. Muizen, egels en veel soorten insecten huizen er ook. Anders zouden de vogels er niet zijn.
Ik beleef veel plezier aan al dat gegons, gefluit en geritsel in de tuin. Het ruikt er altijd heerlijk en ik ervaar rust. Dat ik daarmee misschien ook nog een bijdrage aan de ‘ecologische hoofdstructuur’ lever is dan alleen maar mooi meegenomen. Waarom zou nuttig en aangenaam niet samen kunnen en mogen gaan? En zo probeer ik om te gaan met ieder ontwerp dat ik maak. Mooi, functioneel en groen, met een geordende diversiteit aan planten. De tuin die ik in de eerste allinea noemde is een mooi voorbeeld. Nu lijkt hij misschien nog vrij stenig. Maar er staan bomen in, hij bevat klimplanten, een vijver en een diversiteit aan vaste planten met bloei die in februari begint en pas in november stopt. En zelfs in de winter staan de zaadpluimen van de siergrassen nog fier rechtop. Reken maar van yes dat ik de uitnodiging van deze mensen om komende zomer een keer een heerlijk van een hapje en een drankje in de tuin te komen genieten, met beide handen heb aangegrepen. Ik verheug me nu al op geurende rozen, gonzende bijen en het aangename gezelschap in de warme avondzon. Op dat moment denk ik heus niet aan mijn bijdrage in de EHS van Nederland. Dan geniet ik gewoon. Is dat niet een heerlijke manier om een constructieve bijdrage aan de leefbaarheid van ons kikkerlandje te leveren? En dat is nu waarom ik zoveel van mijn werk hou en er zo graag over vertel.
Veel plezier en tot tuynpraat.
Uw tuinvormgever,
Ravenstein 12 maart 2011
