Door Ron van de Straat

We hebben de afgelopen dagen een echte Hemelvaart gemaakt. Heel toepasselijk voor de tijd van het jaar vindt u niet? Heerlijk op een half verlaten boerencamping in de Achterhoek hadden we ons kamp opgeslagen; even voor een paar dagen alles vergeten. En als ik zeg alles vergeten kunt u dat in dit geval vrij letterlijk nemen. Ik had dit artikel ook in eerste instantie de titel ‘vergeten’ meegegeven.

Dat ik dat niet gedaan heb wil dan ook vooral iets zeggen over hoe ik de afgelopen dagen heb ervaren: Hemels! En alles wat ik daarbij vergeten was? Ach allang weer vergeten.

Wat wil je ook. Vrijdag bijvoorbeeld hebben we de fiets gepakt en zijn in eerste instantie door bossen en velden naar Zutphen gefietst. Ooit ben ik wel eens in die stad geweest, maar nooit echt lekker door het centrum gestruind. Wat is daar voor een tuinontwerper nou helemaal te beleven denk je op het eerste gezicht. Daar heb ik me toch lelijk vergist. Behalve prachtige oude architectuur en een heel stemmig en gevarieerd stadscentrum is de stad ook uitgesproken groen. Zo zijn er in de loop der eeuwen diverse prachtige groene oases gecreëerd in de vorm van hofjes. Bij de VVV kun je een heuse hofjeswandeling bemachtigen en met de kaart in de hand via de diverse hofjes het hele stadscentrum rond. Het winkelcentrum is nooit ver weg maar je waant je eigenlijk steeds in het groen. Wij hebben die wandeling niet gemaakt, maar wel heerlijk in één van die groene oases op een bankje ons bammetje zitten eten. Het beeld van het groen en de gebouwen beschermend om ons heen vergeet ik niet meer. Het fototoestel was ik wel vergeten, dus helaas pindakaas geen foto van een hofje bij dit verhaal. Maar hoe mooi en historisch interessant ook, de stad is na een paar uur voor ons weer meer dan genoeg aan zijn trekken gekomen.

Op de fiets naar het noorden getogen. Via Warnsveld de stad uit richting de plaatsjes Almen, Lochem en uiteindelijk Laren. We waren helemaal niet van plan om zover te gaan dus waren we vrolijk vergeten voldoende water mee te nemen. Gelukkig hebben ze in de Achterhoek behalve aan mooie routes door het overweldigende parklandschap ook gedacht aan voldoende pleisterplaatsen. Een hapje en een drankje is op verscheidene idyllische plekjes voorhanden. Achterhoekers zijn niet alleen en zomaar gastvrij; ze houden zelf erg van lekker eten en drinken. Dus gaan ze er eenvoudigweg maar van uit dat hun gasten net zulke lekkerbekken zijn en natuurlijk dat het lekkerste eten uit de Achterhoek komt. Ik vrees dat ik ze niet helemaal ongelijk kan geven. Wat is er lekkerder dan een plak krentenwegge op een bankje onder een dikke inlandse eik met uitzicht op de mooiste havezate die je je kunt bedenken. Brabant langs de Maas is mooi, maar ik moet bekennen dat ik menigmaal gedacht heb: “Wat een inspiratiebron is dit landschap, hier zou ik prima kunnen wonen zonder me één moment te vervelen.”  Je hebt echt het gevoel door een gigantisch uit de kluiten gewassen achtertuin te fietsen. Groen, bloemen, lanen en paadjes met daartussen op strategische plekken de mooiste landhuizen en kastelen. En dat gevoel klopt natuurlijk ook wel als je je realiseert dat dit al eeuwen een rijk landsdeel is. Vruchtbare grond, bossen om in te jagen, een handelsroute over de IJssel. Alle rijkdom heeft zich in de loop der eeuwen hier verzameld. Het ene landgoed loopt over in het andere en iedere eigenaar heeft gezorgd voor een prachtig lanenstelsel. Met als gevolg dat ook de ene laan overloopt in de andere en zo één groot park is ontstaan. Zo mag van mij de Hemel eruit zien.

Veel plezier en tot tuynpraat.

Ron van de Straat, Tuynplan, uw tuinvormgever, Ravenstein 6 juni 2011