Tuynpraat
Door Ron van de Straat
Sonsbeekpark
Het is inmiddels 25 jaar geleden. Ik woon in Arnhem op een zolderkamer. Als ik naar buiten kijk heb ik overzicht over het Sonsbeekpark. Mijn vriendin komt ieder weekend gezellig bij mij logeren en als het weer het toelaat maken we op zondag een romantische wandeling door het park. Beginnend bij de watermolen lopen we over de kronkelende paden omhoog totdat we bij het landgoed Zijpendaal uitkomen. Genietend van het groen, de glooiingen, de vijvers, de watervallen, Egerländer muziek van een life spelende kapel en de prachtige uitzichten en doorkijkjes. Een landschapspark in Engelse stijl zoals je dat in Nederland maar zeer zelden aantreft. En verliefd als we waren lieten we ons helemaal meeslepen door de romantiek van de omgeving.
Ik woon al jaren niet meer in Arnhem en toen ik er woonde heb ik me eigenlijk nooit bezig gehouden met de wordingsgeschiedenis van het park Sonsbeek. Afgelopen donderdag echter hadden we met een stel collega ontwerpers afgesproken dat we ons eens uitgebreid zouden laten rondleiden en informeren. En behalve dat het een heel leerzame expeditie was merkte ik dat de nostalgie me in alle hevigheid overviel. Geen onaangename overval hoor, integendeel. Al wandelend bezochten we plekken die behalve hun wordingsgeschiedenis ook een heel persoonlijke geschiedenis bleken te bevatten. Jazeker, het weer was magnifiek, niet onbelangrijk voor de sfeer. Maar het groen dat zo prachtig uittorent boven het centrum van de stad, de St. Jansbeek ook wel de Molenbeek genoemd , die zich door het park slingert, de sfeer van de dekzandrug waar het park tegenaan ligt, het uitzicht over de stad, alles speelt een rol in de romantiek van het park. Op dat moment daar, afgelopen donderdag besefte ik mij ineens hoe belangrijk de rol van een tuin, van groen in je leven kan zijn. Hoe zeer het een stempel kan drukken op je belevingswereld. Hoe vaak ik donderdag het beeld voor me heb gezien van het uitzicht vanuit mijn zolderkamer van 25 jaar geleden weet ik niet meer. Maar het was vaak en ik heb er intens van genoten. Ik zie nu nog het tere groen van de uitbottende bomen als een soort van foto voor mijn ogen verschijnen.
Beleving is altijd een essentieel onderdeel geweest van mijn ontwerpen. Van de week drong ineens tot mij door waarom. Wat ik gevoeld en ervaren heb in dat park gun ik iedereen. Geluk kan bijna niet dichterbij komen. Dit is HET verhaal van de tuin.
Veel plezier en tot tuynpraat. Uw tuinvormgever, Ravenstein 26 maart 2011
